Rzeka czasu pożera istnienia. Twoje pisarstwo, poprzez opowieść, ratuje przed rozpadem i anihilacją. Język warunkuje bycie. Poprzez mowę stwarzasz sytuacje. Twoje 'teraz' jest pełnoprawne, bo opowiadasz o tym co już minęło.

[Ale pisać o glazurze? Co to w ogóle jest glazura?! U mnie w Krakowie mówi się flizy. Ciężki jest los copywritera.]